2 апреля – памятная дата в жизни двух братских стран – Беларуси и России. Этот день
объявлен Днём единения этих славянских государств.
Молодое поколение белорусов имеет право знать о братской стране – соседке, которая
никогда не оставит в трудный час и всегда готова защитить и оказать любую помощь
нашей Родине.
«Знаменитые места России и Беларуси» – так называлось видеопутешествие по России и Беларуси, которое состоялось в детской библиотеке №6 им. Н. Островского для учеников 6 «А» и 6 «Б» класса ГУО «Средняя школа №3 г. Бобруйска». Ребята отправились в путешествие по самым древним городам «Золотого кольца России» и старинным городам Беларуси, посмотрели информативные видео об известных культурных и исторических памятниках, послушали легенды и сказания об основателях этих великих городов. Для закрепления материала ответили на вопросы викторины «Золотое кольцо России». К концу мероприятия Россия стала ребятам понятней и ближе, ведь важность дружбы между нашими народами бесспорна.











Цікава і весела можна правесці свой вольны час на канікулах у бібліятэцы. Так і зрабілі вучні 3 “Б” класа ДУА “Сярэдняя школа №3 г. Бабруйска”, калі завіталі ў дзіцячую бібліятэку №6 імя М. Астроўскага. Наведаўшы куток “Сялянская хата”, які створаны пры бібліятэцы, разам з настаўніцай яны адправіліся ў падарожжа ў мінулае “Пад шчаслівым дахам у кожнай хаце”. Тут яны даведаліся аб шляху хлеба ад зярна да каравая, а яшчэ як рубашка ў полі вырасла. Калі зазірнулі ў распісны куфар, дзеці знайшлі там народнае адзенне беларусаў і ільняныя вышытыя ручнікі. Вучні з захапленнем паслухалі расказ аб нацыянальных і мастацкіх асаблівасцях беларускага касцюма. Дзяўчынкі і хлопчыкі змаглі прымерыць ільняное белае аддзенне, якое было так да твару маленькім беларусам. З задавальненнем яны прынялі ўдзел у конкурсе “Хто ў хаце гаспадар?” Сапраўднымі гаспадарамі сталі Мікітка і Мілада, якія змаглі і мукі намалоць, і ручнікі пакачаць, а яшчэ як сапраўдныя гасцінныя беларусы пачаставалі аднакласнікаў і настаўніцу духмяным хлебам. Дзеці вельмі зацікавіліся беларускай даўніной і пажадалі наведаць куток “Сялянская хата” яшчэ ні адзін раз.
























